می رسد روزی که مژگان سیاهت زیر دستانم نوازش یابد و  اینگونه قلبم پر زِ آرامش شود هر بار

می رسد آنگه که چشمانم، مسیر چشم زیبای تو را با عطر ناب عشق تو طی می کند

ای سفر کرده به نهانخانه قلبم، من به امید وصالِ بوی مویت، تا شبانگاه تو را می خوانم و می بوسم و می نازمت

من تو را خوب صدایت می کنم       من تو را سیر نگاهت می کنم

                   من تو را تا به ازل گرم، نوازش می کنم

                                                                                                                              H^F